Taalkeuze en zoeken.
Waar bent u naar op zoek?
Rotaract Nederland
Feel Good - Do Good
REM 2011 Belgrado
Donderdagochtend vertrok Laura Verdegaal in alle vroegte richting Schiphol om af te reizen naar de REM in Belgrado. Een paar uur later arriveerden de andere Nederlanders ook op Schiphol, zijnde Léon Eckhart, Sven de Ronden, Alfred Kuiken, Thijs Mientjes, Pim Zandee en ondergetekenden. Tijdens de overstap op Wenen ontstond bij gate 8B een leuke rendez-vous met Raccers uit heel Europa. Thijs Mientjes moest nog even wachten voordat hij hier deel van uit kon maken. Een metaal detector die bij hem maar niet stopte met piepen maakte de plaatselijke beveiligingsbeambten een beetje zenuwachtig. Een grondige inspectie bij Thijs was het gevolg. Gelukkig voor hem, mocht hij, nog voordat de latex handschoenen te voorschijn waren gekomen, zijn reis vervolgen. Eenmaal aangekomen in Belgrado konden wij ons bij Laura voegen die in de rij voor de paspoort controle stond te wachten. De lange rij gaf ons de gelegenheid Laura fijntjes te wijzen op het feit dat wij die ochtend maar liefst 3 uur later op konden staan om toch om dezelfde tijd aan te komen.
Een stempel in ons paspoort later konden wij onze weg vervolgen naar de aankomsthal van het vliegveld. Daar stond het Servische REM-team klaar om ons op te vangen en naar de hotels te sturen. Dankzij de orthodoxe kalender konden we die avond voor de tweede keer oud&nieuw vieren. Een club aan het water was de locatie voor dit feest. Deze club vulde zich snel met alle Raccers, na het aftellen was het tijd voor een groots vuurwerk.
Vrijdagochtend was het tijd voor een culturele activiteit. Er werd een rondleiding gegeven door het Kalemegdan fort. Niemand had van te voren geweten dat er zoveel poorten in een fort aanwezig waren en dat deze allemaal een persoonlijke geschiedenis hebben. Ook brachten we een bezoek aan een overzichtstentoonstelling van kanonnen en tanks zoals deze gebruikt werden tijdens de verschillende oorlogen. Deze objecten vormden voor velen inspiratie tot het maken van oorlogsgeluiden. We vermoeden dat voor Sven de Ronden en Alfred Kuiken de dienstplicht zo weer ingevoerd mag worden, helaas vallen zij allebei in de categorie S5.
Vrijdagavond was het tijd voor de “Red Hot Party”, de naam verraadt natuurlijk de dresscode al. In rood gekleed liepen we Club Noir binnen. Het begon met een korte openingsceremonie, waarbij de deelnemers van ieder land, bij het verschijnen van hun vlag luidkeels hun aanwezigheid bevestigden. Bij het verschijnen van de Nederlandse vlag lieten wij uiteraard goed van ons horen. Hierbij kregen we hulp uit onverwachte hoek. Hoe ze het gedaan heeft weten we nog niet, maar we kennelijk openen de Rotary privileges toch echt deuren die voor andere gesloten blijven. Plots stond namelijk Ruchama Bwefar naast ons. Leuk feest, bleef nog lang onrustig.
Zaterdagochtend moest er in alle vroegte verzameld worden bij het hotel. Omdat wij in een ander hotel verbleven moesten wij per taxi door Belgrado vervoerd worden. Vanwege het aantal personen en de staat van de taxi’s moesten er twee stuks voorgereden worden. Het communiceren met de chauffeur ging met handen en voeten waarna Léon Eckhart in de tweede taxi de legendarische woorden: “follow that cab” uitsprak. Waarop de chauffeur, naar wij denken, een Servisch bevestigend geluid produceerde en gas gaf. Eenmaal levend aangekomen, iets waar gedurende de rit meerdere malen aan getwijfeld werd, was het tijd voor een rondleiding door de binnenstad Belgrado. Vele historische en culturele bouwwerken werden aangedaan en door een gids voorzien van een verhaal.
Zoals gebruikelijk werd het REM weekend afgesloten met een Gala. Het diner kreeg een rare wending toen de discussie ontstond wie de langste had. Waar bleek had Thijs de langste, en Ruchama de dikste. Toen het eten op was, konden de sigaren ook daadwerkelijk aangestoken worden. Lange tijd waren de Nederlanders herkenbaar aan een rookgordijn. Na de rookpauze was het tijd voor het feest en de bijbehorende groepsfoto’s. Het doel hierbij was om op zoveel mogelijk landenfoto’s terecht te komen. Het aantal tags op Facebook gaf achteraf aan dat dit goed gelukt was. Al met al was het een zeer geslaagde REM waarbij het een weerzien was met oude bekenden en ontmoeten van nieuwe Raccers.
We sluiten af met een oproep om de afvaardiging van de Nederlanders op de aankomende REM’s te verhogen, doe ons land hierbij eer aan.
Bart Tames, Stephan Griffioen. (RAC Gooi en Vechtstreek)